|
อาจารย์ อายะดา กิรีนกุล
|
Ida Gjern
เกิดเมื่อ 19 เมษายน 2454
เชื้อชาติไทย สัญชาติไทย
นับถือศาสนาคริสต์
เป็นสมาชิกคริสตจักรวัฒนา
บิดาเป็นชาว Denmark ทำป่าไม้
ส่วนมารดาเป็นคนไทย ม.ล.ปิ่น
มาลากุลฯ เป็นผู้ตั้งชื่อและนามสกุลภาษาไทยให้ท่านว่า
อายะดา กีรินกุล |
การศึกษา
เริ่มต้นที่วังหลังประถมปีที่ 1- 3 ขณะนั้นไม่มีประถม 4 และย้ายมาอยู่ที่
วัฒนา มัธยม 1 - มัธยม 8 (รุ่นแรก ม.8)
พ.ศ.2472 สำเร็จแล้วสอนหนังสือที่โรงเรียนวัฒนา
พ.ศ.2477 ศึกษาต่อที่คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย แต่ยังพักอยู่ที่วัฒนาฯ จบปริญญาตรีอักษรศาสตร์บัณฑิต และเรียนเพิ่ม 1 ปี ได้ ปม.(ประโยคมัธยม) ของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ขณะเรียนฝึกสอนที่โรงเรียนราชินีอยู่ 3 เดือน |

|
การทำงาน
พ.ศ.2472 - 2477 เป็นครูสอนวิชาพีชคณิต เรขาคณิต ของโรงเรียนวัฒนาวิทยาลัย
พ.ศ.2477 2482 ระหว่างไปเรียนที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ก็ทำงานเป็นครูสอนเปียโนที่โรงเรียน และเป็นผู้เล่นเปียโนในโบสถ์
พ.ศ.2483 - 2487 ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง โรงเรียนย้ายไปเปิดดำเนินการสอนที่โรงเรียนยกหมิ่นกงสวย มิชชันนารีกลับไปหมด เหลือแต่ครูไทย อาจารย์เป็นหนึ่งในผู้ดูแลโรงเรียน |

|

|
พ.ศ. 2488 เมื่อสงครามสงบแล้ว คณะครูต้องกลับมาฟื้นฟูโรงเรียน ซึ่งขณะนั้นสภาพทรุดโทรมมาก อาจารย์ได้ขอยืมเงินจากคุณนายจิ้มลิ้ม วีระไวทยะ ซึ่งเป็นเจ้าของบริษัทรับเหมาก่อสร้าง ขอให้ท่านช่วยซ่อม จนกว่า Missionary จะกลับมา และได้เงินช่วยบางส่วนจากกระทรวงศึกษาธิการ อาจารย์เล่าว่า ตัวท่าน กับ อาจารย์ประพิธ กุวานนท์ และ คุณครูอุมา (เปสตันยี) เปศลชีวิน รักกันมาก ไม่มีขัดใจกันเลย ช่วยกันจนบูรณะโรงเรียนสำเร็จ |
|
พ.ศ.2490 - 2491 ไป Standford ทำปริญญาโท นั่งเรือบินไป Hong Kong เป็นเรือบินเล็กๆ 20 ที่นั่ง ไปกับ มล.บุญเหลือ กุญชร ไปคอยเรืออยู่ Hong Kong 1 เดือน แล้วจึงต่อเรือได้ เพราะเรือติดอยู่ญี่ปุ่น เรือเดินทางใช้เวลา 18 วันจึงจะถึง Sanfrancisco ได้ปริญญา Master of Arts
เมื่อเรียนจบแล้วก็ได้กลับมาเป็นอาจารย์ในโรงเรียนวัฒนาวิทยาลัย จนได้ดำรงตำแหน่ง Principle ซึ่งเป็นตำแหน่งของมิชชันนารีอเมริกัน
พ.ศ.2500.....ออกจากตำแหน่ง Principle เนื่องจาก Missionary หมดวาระจากประเทศไทย จึงออก อาจารย์ประพิธทำหน้าที่ครูใหญ่ต่อไป |
เมื่อออกจากโรงเรียนวัฒนาแล้ว พ.ศ. 2501 ไปเป็นเพื่อนคุณครูศรีสอาด บุนนาค ตั้งโรงเรียน บ้านใหม่วัฒนาที่ปทุมธานี อยู่ได้ 1 ปี
พ.ศ.2502 เป็นครูที่ชลประทานวิทยา ที่กรมชลประทาน
พ.ศ.2507 เป็นครูที่โรงเรียนศรีวิกรม์ ตำแหน่งผู้ช่วยอาจารย์ใหญ่
พ.ศ.2517 2534 เป็นอาจารย์ใหญ่
ลาออกเมื่ออายุครบ 80 ปีบริบูรณ์ เนื่องจากที่โรงเรียนไม่ให้ออก |
|
เกียรติประวัติ
1.
ย้ายโรงเรียนขนทุกอย่างไปยกหมิ่น
การย้ายโรงเรียนทั้งไปและกลับ
สำคัญกว่าเหรียญตราใดๆทั้งสิ้น
สงครามเลิกแล้ว ก็มีการประกาศเกียรติคุณ
ได้เงิน 60,000.-บาท
อาจารย์อายะดา 20,000.-บาท
ครูหลุย 20,000.-บาท คุณครูระวิวรรณ
Lulu 20,000.-บาท ทั้งสามท่านได้มอบเงินทั้ง
60,000.-บาท เพื่อซื้อ
Grand Piano ให้โบสถ์วัฒนา
2. ได้แต่งเพลงไว้มากมาย
แต่เพลงที่ถือว่าสำคัญที่สุดคือเพลง
โอ้...วัฒนา ซึ่งนักเรียนที่จบการศึกษาชั้นสูงสุดของโรงเรียนจะต้องใช้ร้อง
เป็นเพลงปฏิญาณตน ในวันรับประกาศนียบัตร
เพลงนี้ใช้ขับร้องครั้งแรกเมื่อวันที่
26 มีนาคม 2486
|
| 3.
วันที่ 16 มกราคม
2549 ในงาน 50 ปีวันครู นายกรัฐมนตรีได้เป็นประธานมอบของที่ระลึกให้แก่ครูอาวุโส
(ท่านอาจารย์อายะดา กิรีนกุล)
อดีตครูใหญ่ โรงเรียนวัฒนาวิทยาลัย
ณ หอประชุมคุรุสภา ตรงกับปีที่
มิสเอ็ดน่า ซาร่าห์ โคล (แหม่มโคล)
ครบ 150 ปี
 
4. ได้รับเลือกจากสมาคมนิสิตเก่าอักษรศาสตร์
จุฬาฯ ให้เป็นนิสิตเก่าอักษรศาสตร์
จุฬาฯ ดีเด่น ปี พ.ศ.2550
|
|
ความประทับใจในโรงเรียนวัฒนา
รักหมดทั้งกรวดหิน ดิน ทราย และรู้จักโรงเรียนทุกกระเบียดนิ้ว อยากให้เป็น Womens College ในภายภาคหน้า ตามความประสงค์ของแหม่มโคล
ข้อคิดในการพัฒนาโรงเรียนวัฒนาวิทยาลัย
สอนตามคำสอนของคริสตศาสนา สอนความซื่อสัตย์ ตามที่พระเยซูคริสต์ทรงสอน |
วาระสุดท้าย
วันที่
20 ธันวาคม 2551: ในช่วงเช้า
ศิษย์ได้รับทราบข่าวว่า ประมาณตีสามของคืนที่ผ่านมา
ทางบ้านได้พบอาจารย์หมดสติอยู่ในห้องน้ำ
จึงได้เรียกรถพยาบาล เพื่อนำส่งโรงพยาบาลพร้อมมิตร
หมอได้ตรวจสมองด้วยวิธี CT scan
พบว่า เส้นโลหิตในสมองแตก และมีเลือดคั่งในสมอง
ประมาณ 7 เซนติเมตร ได้ให้การรักษาพยาบาลในห้อง
ไอซียู
ช่วงกลางวัน แพทย์ได้ย้ายอาจารย์
ออกมาอยู่ห้องคนไข้พิเศษ เนื่องจากคิดกันว่าจะไม่เจาะหรือผ่าใดๆ
(เพราะอาจารย์ได้เคยสั่งไว้ก่อนหน้านั้น)
วันที่ 21 ธันวาคม 2551:
อาจารย์นอนพักและหลับตลอดเวลา
ยังไม่ค่อยตอบสนองเท่าใด แต่ดูหน้าตาสดชื่นขึ้น
แพทย์ให้อาหารทางสายยาง และกำลังจะถอดน้ำเกลือ
วันที่ 24 ธันวาคม 2551:
สองวันที่ผ่านมาอาจารย์หลับเป็นส่วนใหญ่
เป็นปกติของคนไข้ที่ต้องอยู่เฉยๆเป็นเวลานานๆ
ก็จะมีเสมหะ พยาบาลคอยดูดเสมหะให้เป็นระยะ
แต่ดูเหมือนอาจารย์ไม่ค่อยชอบสักเท่าไหร่
วันที่ 26 ธันวาคม 2551:
อาจารย์ยังคงหลับเป็นส่วนใหญ่
อาการหลับของอาจารย์ลึก การหายใจเป็นจังหวะสม่ำเสมอ
ดูเหมือนคนที่กำลังนอนหลับสบาย
วันที่ 31 ธันวาคม 2551:
อาการของอาจารย์ยังคงทรงอยู่
เหมือนที่ผ่านมา ผู้ดูแลเปิดเพลง
hymn เบาๆตลอดเวลา
วันที่ 31 มกราคม 2552:
ตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมา อาจารย์มีพัฒนาการที่ดีขึ้น
มีการลืมตา และกระพริบตา แสดงการรับรู้
บางครั้งจะกลอกตาไปทางที่ได้ยินเสียง
วันที่ 4 กุมภาพันธ์
2552: อาจารย์มีอาการติดเชื้อที่ปอดตั้งแต่เมื่อสองสามวันที่ผ่านมา
ตอนแรกหมอว่าจะให้กลับบ้าน ตอนนี้ก็เลยยังกลับไม่ได้
วันที่ 23 กุมภาพันธ์
2552: อาการปอดติดเชื้อของอาจารย์ค่อยดีขึ้นเอง
ตอนนี้ไม่มีไข้แล้ว อาการอื่นก็ยังทรงๆ
มีนาคม 2552:
ได้มีการพูดกันถึงเรื่องการพาอาจารย์กลับบ้านอีกครั้ง
มีการจัดเตรียมการโดยกำหนดวัน
ว่าจะให้อาจารย์ กลับบ้านในราวสิ้นเดือนมีนาคม
ระหว่างนั้นปอดของอาจารย์เริ่มทำงานน้อยลง
มีอาการหอบมากขึ้น หมอต้องให้ยา
เพื่อให้อาจารย์หายใจสบาย แต่ร่างกายของอาจารย์สู้ไม่ไหว
วันที่ 14 มีนาคม 2552:
คืนวันเสาร์ อาจารย์แผ่วลงเรื่อยๆและหลับอย่างสงบ
พระเจ้าทรงรับอาจารย์กลับไปเวลาประมาณ
02:00 ของวันที่ 15 มีนาคม 2552
|